Waarom motivatie je niet redt. En wat dat wel doet

Elke januari is de sportschool vol. In maart is het stil. Dat heeft niks te maken met een gebrek aan wilskracht. Het heeft te maken met hoe motivatie werkt.

Motivatie is een gevoel. En gevoelens zijn onbetrouwbaar. Op sommige dagen ben je gemotiveerd. Op andere dagen niet. Als je alleen traint als je er zin in hebt, train je misschien twee keer per maand. Dat is niet genoeg om iets te veranderen.

Professionele sporters wachten ook niet op motivatie

Denk je dat topsporters elke dag zin hebben in trainen? Ze gaan toch. Niet omdat ze meer wilskracht hebben dan jij. Maar omdat trainen gewoon een vaste afspraak is, net als werken. Je gaat ook naar je werk als je er geen zin in hebt.

Dat is wat mensen die doorgaan onderscheidt van mensen die na zes weken stoppen. Het zit hem zelden in motivatie en bijna altijd in structuur.

Motivatie is vluchtig. Gewoonten zijn duurzaam

Een gewoonte is iets wat je doet zonder dat je er steeds opnieuw over na hoeft te denken. Je poest je tanden elke ochtend — niet omdat je gemotiveerd bent, maar omdat het er gewoon bij hoort. Zo werkt het met trainen ook, als je lang genoeg volhoudt.

De eerste zes tot acht weken zijn het moeilijkst. Je bouwt de gewoonte op. Daarna wordt het makkelijker, niet zwaarder. De mensen die bij mij al maanden of jaren trainen in Nijkerk, zeggen niet dat het makkelijker is geworden omdat ze meer gemotiveerd zijn. Ze zeggen dat het hun nieuwe normaal is. Dat is het doel.

Hoe bouw je structuur op?

Zet vaste trainingsdagen in je agenda. Niet “ik ga deze week drie keer”, maar “ik ga maandag, woensdag en vrijdag om zeven uur”. Dan is de beslissing al genomen en hoef je op de dag zelf alleen nog te gaan.

Drempel zo laag mogelijk. Als je gym ver weg is, ga je minder. Als je sporttas de avond van tevoren klaarligt, ga je meer. Kleine praktische aanpassingen maken een groter verschil dan je zou denken.

Accountability — iemand die weet dat je er niet was. Dat kan een coach zijn, een trainingspartner, iemand thuis. Het idee dat iemand het merkt als je niet gaat, is soms genoeg om toch te gaan. Dit is ook waarom personal training en small group PT zo goed werken: er staat iemand op je te wachten.

Wat doet een personal trainer voor je structuur?

Een coach lost het motivatieprobleem niet op. Maar hij lost het structuurprobleem wel op. Er staat een afspraak. Je hebt een schema. Iemand houdt bij hoe het gaat. Die drie dingen samen zijn krachtiger dan elk motivatiefilmpje ooit kan zijn.

Als personal trainer in Nijkerk zie ik het verschil dagelijks. Mensen die zelfstandig proberen te trainen en steeds opnieuw starten. En mensen die met begeleiding beginnen en na een paar maanden zeggen: ik had dit jaren eerder moeten doen. Het verschil is bijna altijd hetzelfde: de een had structuur, de ander niet.

En als je toch geen zin hebt?

Ga toch. Doe de helft als het echt niet lukt. Maar ga. Negentig procent van de keren dat mensen denken dat ze geen energie hebben, voelen ze zich beter na tien minuten bewegen. Het lichaam wacht alleen op het startsignaal.

Niet elke training hoeft geweldig te zijn. Een slechte training die je gedaan hebt is beter dan een perfecte training die in je hoofd bleef. Goede begeleiding helpt hier bij — niet omdat ik je motiveer met inspirerende praatjes, maar omdat er een afspraak staat. En afspraken nakom je.